VIII. Abraham Minimalistische Thesis

A. Abraham hij bestond?

Op basis van exclusieve biografische gegevens van de Bijbel, historici [1] getracht de historiciteit van Abraham te controleren. Maar de Arabisch-islamitische traditie kent ook een Abraham, voorouder van de Israëlieten en Arabieren. We benadrukten in het eerste papier op de kritische studie van de Koran, heeft de Koran niet weet dat sommige anachronismen in de Bijbel en in het bijzonder bracht nieuwe details getroost door de archeologie. We steunden de Israëlitische oorsprong van uiteenlopende koran verhalen van de Bijbel versies, waaronder endemische originele verhalen van Cohanim van Yathrib [2] werden door geïslamiseerd Joden van Yathrib uitgezonden als Ka'b al Akhbar (652/653) Wahb ibn Moenabbih (654/655) en Abdullah ibn Salam (650/630) die we naar de middeleeuwse islamitische geleerden als Ibn Jarir al-Tabari Muhammad draaien (839/923) zijn verzonden. Als Abraham is een belangrijke figuur van monotheïsmen modern, niets wijst erop dat het nog steeds in de hedendaagse bronnen wordt genoemd. Als het bestond, het is een enkel individu, omringd door zijn familie, zodat niets leidt de historicus om zwanger te worden is het belangrijk dat zijn tijdgenoten, want hij is geen koning, noch dichter noch ambassadeur. Het is irrationeel om directe sporen van haar bestaan, voor Abraham te zoeken, in zijn tijd, zou slechts een man onder anderen. De historicus daarom van mening indirect bewijs van het bestaan ​​ervan. Echter, zijn alle wetenschappelijk onderzoek tot op heden uitsluitend op basis van gegevens die in de bijbelse teksten, en in feite de Bijbel bevat anachronismen.

B. Bijbelse anachronismen

De Bijbel Abraham contextualiseert de dagen van de Filistijnen (~ twaalfde) en Chaldeeërs (~ IXe) [3], [4]. Terwijl aan de andere kant is het Abraham rond 1850 voor Christus, volgens de chronologie van Genesis. Ook de omzwervingen van Abraham, zijn gedetailleerd door de Pentateuch, maar de meeste van de genoemde steden zijn onbestaande in de XIX BC volgens archeologische opgravingen [5], [6]. Deze anachronismen brengen bijbelverhalen om het kwaad en suggereren het schrijven van deze verhalen tussen de negende en het leven, dat precies samenvalt met de opkomst van de eerste Israëlitische koninkrijken. Historici hebben echter geprobeerd om de migratie van Abraham en de vader van Havilla Ur situeren, vervolgens naar Egypte en uiteindelijk naar Kanaän. Een proefschrift over pastorale geduwd door de invasie van de reis Amorieten is gevorderd die de consequentie van deze migraties opeenvolgende ondersteund in de Bijbel zou hebben. Maar de beweging in dit geval zou moeten zijn tegen de richting, en geen enkele vorm van pastorale nomadisme heeft gecontroleerd voor dat tijdslot in het Midden-Oosten. Hoofdstuk Abraham als een historische figuur leek daarmee definitief gesloten, met daarin tal van anachronismen en archeologische inconsistenties suggereert een denkbeeldige schrijven. Maar hoe zit het met de Koran en de Arabisch-islamitische versie?

Abraham en de beproeving van het vuur.
Scene parabiblique afwezig in de Bijbel chronologisch, maar ook relevant gegeven in de Talmoed (Midrasj Genesis Rabba 38:16).

C. archaïsche pre-Masoretic de Koran en isrâiliyyât

"O, mensen van de houders van de Schrift! Onze Apostel is gekomen om u duidelijk te maken om u te veel van de Schrift dat je verbergen en wissen [te] veel van het." (5/115)

"O boodschapper! Dat heb je die in ongeloof strijden niet treuren; onder degenen die zeiden, met hun mond "Wij geloven" zonder ooit hun hart geloofden en onder de Joden die graag leugens te luisteren en luisteren naar andere mensen die nooit aan u zijn gekomen en die verschuiving van de woorden hun terminals. Zij zeggen: "Als u dit wordt gegeven, accepteer het en als je het niet hebt ontvangen, dan pas". Hij die Allah wil proberen, je voor hem geen bescherming tegen Allah deed. Voor hen is Allah, niet willen hun hart te zuiveren. Om hen zal schande hier en een grote straf in het Hiernamaals hebben. »(5/41)

De koran bekritiseert de Joden vervormen de Torah door de reorganisatie van de opstelling van de woorden (want de letters zijn nog steeds gevolgd in sommige rollen continu met geen ruimte is en het niet bestond in het Hebreeuws klinker geschreven in Mohammeds tijd) en het bevat gegevens bevestigd door de archeologie. Midrashim van de Israëlieten van Jathrib mee inderdaad koran verhalen, zoals het feit dat de farao werd teruggevonden stervende water - intrigerende punt hielp de joden van Medina als isrâliliyyât gemeld in de boeken van hadith - belangrijk detail omdat geen van de farao's van de periode voorafgaand aan de uitvoering van de proto-Israëlieten in Kanaän ontbrak. De Koran heeft daarom een archaïsche versie van de verhalen, voorafgaand aan de standaardisatie van Masoreten die het werk van de oude wijzen (soferim, amoraim ...) de tijd van Mohammed voortgezet. Dus hebben we in de Koran, ongekende en parabiblique zeer interessante versie. Het lijkt waarschijnlijk dat dezelfde Arabische inheemse herinneringen van de beroemde legendarische patriarch begeleiden de pre-Masoretische versie van de joodse verhalen over Abraham.

De Masoretische versie van de Bijbel, Massorah, beren klauw hellenistische cultuur huidige Alexandrijnse en de Babylonische cultuur en bevat anachronismen suggereren yahvite en priesterlijke herschrijven om Viies Ves en BCE. Deze anachronismen zijn eigenlijk artefacten markeren van de ondertekening van het geleerde ontcijfering en standaardisatie van manuscripten in de kringen geleerden in ballingschap in Babylonië en Egypte dat een terminus ante quem is. Deze decryptie studies de Tora is afgeleid, volgens de midrasj bijbelse studies voor nauwere Babylonische overtuigingen en mythen. Ook benadrukken de invloed van de deportatie van Joden naar Babel, heeft de Hellenistische versie van de Septuagint niet sparen - vertaald in het Grieks rond 270 voor Christus - in het proces van vaststelling van de Griekse canon; die verbindt de Hellenistische versie en Massore verder stroomopwaarts, die verder door de Grieks-Romeinse invloed op de Griekse codex afwijkende. Een secundaire invloed van de Septuaginta over de definitieve versie van de Massore - de eerste genieten van een typische structuur van anciens- vast lijkt te zijn gebruikt als referentie voor de algemene organisatie van segmentatie in hoofdstukken, paragrafen en woorden rollen bij het ​​sorteren van manuscripten in het Hebreeuws. Sterker nog, hun sterke structurele nabijheid ten opzichte van de grote verscheidenheid van de bouw hoofdstukken in de manuscripten van de Dode Zee is niet immuun voor een aanhoudende paleografische analyse.

Het feit dat Mohammed kritiek op de Israëlieten naar de Torah te zetten, dus lijkt een echo van kritiek van Cohanim van Yathrib tegen Masoreten die de manuscripten en roosters lezingen naargelang ten tijde van de profeet zijn. De koran voegt marginale midrashim, die terug te kunnen gaan voordat de dagen van Jeremia, tijdens de uittocht van de Levieten naar Saoedi te ontsnappen deportatie naar Babylon. De Bijbel eigenlijk verliezen volgen ze na verloop van tijd. De Israëliet van de stam van Banu Qoraiza nam residentie in Yathrib werd beweert te zijn van de lijn van Aäron de Leviet volgens de werken van de middeleeuwse Arabisch-islamitische geschiedenis [7], [8]. Maar wat is de bijdrage van de Koran met betrekking tot Abraham in dit geval?

De Masoreten werden sortering manuscripten en versies op het moment van het schrijven van de Koran.

Boven de regeling van de afstamming paleografische bijbelse codex.

D. Details over het leven van Abraham volgens de Koran

Verrassend, alle details vermeld in de Koran over Abraham verschijnen archeologisch plausibel en verhalen van schijnbaar onsamenhangende patriarch verwerven - vanuit het perspectief van de historisch-kritische en herimplantatie van hen in de historische context als één van Abraham - een diepe samenhang verbeteren van de relevantie van hun historiciteit. Chronobiographiques analyseren de elementen van de Koran om de historische en archeologische waarde te controleren voor de periode die ons interesseert, namelijk de ISIN-Larsa periode (2004-1763 voor Christus) aan het begin van de Oud-Babylonische periode.

D-1. De henotheïsme Mesopotamische en Abraham:

De koran over de legendarische patriarch? Abraham is de grootste van de goden van het pantheon van zijn stad favoriet, het opgeven van de aanbidding van tutelary goden (6 / 76-79), en hun beeltenissen vernietigen (21 / 51-70). Religie in de regio zoals blijkt uit bevorderlijk voor een dergelijke hervorming, omdat de Mesopotamische geschriften van de tijd laten zien dat elke godheid vooral vereerd werd gebaseerd op zijn eigen plaats.

Het is duidelijk dat het concept van het monotheïsme tijd van Abraham zal niet bereiken van de strengheid van de tijd van Mohammed, en dit is een semantische en historische achtergrond te benadrukken. Merk op dat de Bijbel zelf is op een meer recente periode Hashem als een god tegen de afgoden van de volken. Dit is nog steeds de god van een volk, dat zich uitsluitend manifesteert aan de Israëlieten. Op de vermeende tijd van Abraham, de semantische-cognitieve dimensie van de goden is nog steeds een gevoel van bovenmenselijke krachten, soms in de oorlog, soms in vrede. Volgens de Koran, lijkt het erop dat de God van Abraham, is nog steeds de Heer van de goden, hield volledig domineren de goden voogd. We moeten dus bedenken de geschiedenis van het monotheïsme als een continuüm, zodat streven naar een vorm van moderne vorm van monotheïsme in de vermeende tijd van Abraham zou een historisch-kritische benadering fout. Het is opmerkelijk dat de status van de bijbelse Angels (ma'lak of Hebreeuws מלאך betekent vermogen) lijkt grotendeels overlappen met de Oud-Babylonische Mesopotamië status van tutelary goden, maar een semiotische herformulering hebben geleden over de drift semantische en taalkundige.



D-2. Enlil, de schepper van hemel en aarde en Lord of the Gods:

Abraham zei: "O mijn volk, Ik ben alles wat je associeert met Allah. Ik draaide mijn gezicht naar Hem, Die de hemelen en de aarde, en ik ben niet van degenen die partners toeschrijven aan Hem. "» (6 / 76-79) In Ur, vermeende geboortestad van Abraham, is Enlil die volgens het Lied van de schoffel, aparte Hemel en Aarde en dus hemel en aarde schiep. Het is dus toegestaan ​​om voorstellen dat de Demiurg de door Abraham genoemd vers was Enlil, koning van de goden gedurende de Oud-Babylonische periode. De belangrijkste patron god pantheons naar het oordeel van onrust, met een totale machteloosheid van de lokale goden beschermers van steden. Enlil beslist over het lot van koninkrijken door het beheersen van de goden en de sterren. Zo is Enlil die delegeert gezag en missies Goden tutelary naar zijn doel, dat voedsel zal voor de mannen ... Dus deze passage uit de koran toegetreden twee opvattingen over de grootste paleo-Babylonische goden: de oprichting en bevoegdheid om taken aan de tutelary goden delegeren (zie punt D-5.).

Boven, een voorstelling van Enlil, de koning van de hemelse goden. Volgens de Koran, het lijkt erop dat Abraham rond de heer van de goden zou hebben verlaten door het vernietigen van de afgoden van de andere steden aanbeden in de tempel.


"Enlil, koning van alle landen, de Vader van alle goden, in zijn niet aflatende decreet werd afgebakend grens Ningirsu (de god van Lagash) en Shara (de god van de Umma). Mesilim koning van Kis, opgespoord de Ishtaran onder de inspiratie van God en het opzetten van een pilaar in deze plaats. Maar Ush, ENSI de Umma, het overtreden van zowel de goddelijke en menselijke beslissing belofte, en plukte de stele van de grens en ingevoerd (District) Plain Lagash. Dus Ningirsu, de kampioen van Enlil, zoals voorgeschreven door de laatste, de oorlog verklaard aan de mensen van Umma. Aan de orde van Enlil, wierp hij op hen en vestigde zich in Grand Filet (District) Plain begrafenis tumuli (ter ere van de dood).
"(Uittreksel uit de kegel Entemena.)

D-3. De goden van de zon, de maan en Venus in Mesopotamië:

"En toen de nacht hem zag hij een ster en zei:" Dit is mijn Heer! " Dan toen zij onderging zei hij: "Ik hou niet van die set". Toen hij zag de maan stijgen, zei hij: "Dit is mijn Heer!" Maar toen zij onderging, zei hij: "Tenzij mijn Heer mij leiden, zal ik zeker onder degenen die gaan dwalen". Toen hij zag dat de zon stijgt, zei hij: "Dit is mijn Heer één is groter!" Toen de zon, zei hij: "O mijn volk, Ik ben alles wat je associeert met Allah, ik draai. mijn gezicht tot Hem Die de hemelen en de aarde. Ik ben niet van degenen die partners toeschrijven aan Hem "(6 / 76-79)

Linksboven, een weergave van Inanna / Ishtar, de godin Venus al getuigd in Sumer (c. 3400-2004 v.Chr.) Dat de Koran noemt als verworpen door Abraham. In de andere foto, uiterst rechts Nanna, maangod noemde ook als verworpen door Abraham.

Mesopotamische astrale goden aanbeden kant Nanna / Sin, de maangodin, Utu / Shamash, de zonnegod, en Inanna / Ishtar, de godin Venus ... Maar de Koran noemt de aanbidding van deze sterren als dat van godenstandbeelden georganiseerd in een hiërarchie met de Heer van de goden aan het hoofd, in overeenstemming met de Mesopotamische landschap van de Oud-Babylonische periode.

De vele syncretisme, voortdurende veranderingen van pantheons de wens van het conflict is dat het verhaal van de jonge Abraham verstoord door deze onophoudelijke omwentelingen pantheons, rapportage haar ontkenning efemere goden (machteloos aan de oorlogen en stop vernietiging) lijkt erg relevant. Zijn nadruk op onmacht door middel van verhalen is inderdaad een sterke eigenschap. Het beschouwd wordt ook gekenmerkt door de vooruitgang in de astrologie, dat de sterren, die altijd worden gehouden aan de goden, die het lot van de mannen voorzitten volbrengen periode volgen een voorspelbaar niveau door middel van observatie en wiskunde. Na zorgvuldige observatie van de sterren eeuw, geschreven in spijkerschrift tabletten genoemd Enuma Anu Enlil waren gegraveerd, waarvan de oudste bewijs van de identificatie van de periodiciteit van de sterren zijn. Zo is de tablet 63, de zogenaamde tablet Venus Ammisaduqa geeft zoals de lijst van de Venus van zonsopgangen en zonsondergangen op een 21 jarige cyclus. Deze periodieke kant van de sterren, die Abraham hebben geleid tot hun erediensten te ontkennen, tot de God van het lot aanbidden. Deze passage uit de koran voegt zich bij de realiteit van de aanbidding van de sterren op het moment gesteund als dat van de legendarische patriarch. Abrahams reactie tegen de éphémaire kant van tutelary goden en benadrukken de bestelde bewegingen van de sterren bestuurd door Enlil, absolute Master of Destiny, chronologisch en geografisch overeenkomt met de onophoudelijke verandering van pantheons gevechten bepaald door Enlil in totaal passen machteloosheid van de lokale goden beschermers van stadstaten om hun veiligheid te garanderen. Deze punten overlappen en juist in deze tijd en in deze geografie, met onophoudelijke oorlogen verlaten van de goden-local hulpeloze bewakers, en met de ontdekking van de periodiciteit en de voorspelbaarheid van de bewegingen van de sterren, die werden beschouwd als het lot van de mensen vast te stellen; en de ultieme kracht van de Meester van het Lot over het lot van de mensen.

D-4. De stadstaten en koninkrijken conflicten dat Enlil:

[En vergeet] toen Abraham zeide: "Mijn Heer, maak deze stad een plaats van veiligheid, en maak met fruit, die onder de mensen geloven in Allah en de Laatste Dag", zegt de Heere: "En wie zal het niet geloven, dan zal ik hem een korte plezier [hier beneden] toekennen en ik dwingen het vuur van de straf. Wat een slechte bestemming! "(2/126)

"Enlil, wanneer u de heilige gedefinieerd ruimtes, heb je ook een ingebouwde Nippur, je eigen stad. U [...] Ki-ur, bergen, zuivere toon plaats. U zult hebben stichtte de Dur-an-ki, in het midden van de vier zijden van de aarde. De bodem is het leven van het land (Sumer), en de levens van alle vreemde landen. De stenen zijn helder rood, de fundamenten zijn lapis lazuli. Je deed het flikkeren af in Sumer, alsof het de horens van een wilde stier. Hij schudde van angst buitenland. Tijdens zijn belangrijke vakantie, de mensen hun tijd doorbrengen in overvloed. "

(Enlil in Ekur, l. 65-73.)

Volgens de opvattingen van de Oud-Babylonische tijdperk is Enlil, die de tabletten van het lot gehouden (om het te brengen, Lahw'il-Mahfudz) die nouriture mannen beschermen van hun steden pouvoyait. Het is nog steeds Enlil dat de grenzen van de koninkrijken bepaald door de benoeming van de koningen. De stichting van de heilige ruimte van Mekka gehouden onschendbaar (CNFR. Soerat al-Fil), en het gebed van Abraham en de leveringen van voedsel de inwoners veilig te stellen, lijken te geloven verankering bestendigen direct in de sociaal-antropologische geboorteplaats van Abraham. De belofte van een gebied en een grote nakomelingen die werd gegeven aan Abraham in een droom door Enlil, die uit de vlammen gered, lijkt te bestaan ​​- met een / het vergeten rijk van de Israëlieten in Egypte in de tijd van Jacob en b / met Kanaän Egyptische erfgoed verwijderd onder Ramses III na veertig jaar van pastorale ballingschap in de woestijn van Arabië (voor de lek-heffing) -, met de even krachtige behoud zulke herinneringen die aanvankelijk werden bestendigen en rechtvaardigen geschiedenis van de stichting van de koninkrijken van Israël door de krachtige hand Enlil. De onsamenhangende patriarchale verhalen bestendigd tot de stichting van de koninkrijken Israël en zou oorspronkelijk tot doel de ultieme oorsprong, die zijn te verklaren gecompenseerd door het effect van acculturatie, maar zich door hun inhoud en kracht in Masoretic versie van de vooraf opgeslagen in de Koran. Laten we niet nalaten om zo aanhoudende hermeneutische aanpak en geavanceerde hisorico-kritische discipline mee, maak een diepe samenhang op verschillende niveaus van de stichtende verhalen voorjaar op de achtergrond, dat is een dwingend index weerlegbaar ruzie voor een echte historische oorsprong.

Hebt gij niet weet (de geschiedenis van) hetgeen, omdat Allah had ro i, betoogd tegen Abraham over zijn? Heer Abraham zeide: "Mijn Heer is Hij, die beslist leven en dood "," Ik ook, 'zei de ander, heb ik besloten het leven en de dood. "Abraham zei:" Puisqu'Allah bracht de zon vanuit het oosten, doe het dan ook afkomstig uit het Westen. "De onverlaat was hij beschaamd. Allah leidt het onrechtvaardige volk. (2/258)

"Zonder Enlil de Grote Berg, werd er geen stad gebouwd, geen leefgebied zou zijn opgericht; geen vee behuizingen zou zijn gebouwd, geen schapen zou zijn vastgesteld, geen koning zou hoger zijn geweest, werd er geen lord geboren; geen hogepriester of hogepriesteres zou extispicine vervullen; de soldaten zou niet generaals of kapiteins.

"(Enlil in Ekur, s. 109-114.)

We hebben herhaaldelijk benadrukt dat het Enlil bepaald de pantheons van onrust bij de keuze van de oorlog. Hij was het die bevoegdheden aan de goden zouden delegeren van zijn beslissingen. De verering van de goden van de maan, zon en Venus verspreid in Mesopotamië rond deze tijd aan het oordeel van de koninkrijken van de conflicten in de regio, met name tijdens de confrontaties tussen de koninkrijken van Isin en Larsa. Als een voorbeeld van de vele veranderingen in Ur pantheons onder meer het voorbeeld van koning Shu-ilishu (1984-1975 voor Christus), die restaurant Ur een eeuw voordat Abraham zal terugkeren, waaronder het standbeeld van de maangod Sin (Nanna) Elam in 2004 op in de geboorteplaats van de patriarch. Het verwijt gemaakt tegen Abraham vergankelijke goden lijken plausibel in een tijd waarin pantheons naar keuze van conflict georkestreerd door Enlil tussen de stadstaten door veranderen onophoudelijk syncretisme of acculturatie, precies samenvallen met de ontdekking van de periodiciteit van de bewegingen van de sterren en de voorspelbaarheid, de versterking van de rol van de meester van Destiny Enlil, de Heer van de goden. Deze passage noemen Abraham een confrontatie Koning van Ur parrait ook onsamenhangend verwerft een diepe consistentie, omdat het verbindt de gave van de royalty door het grootste van de goden (Enlil) in de argumenten van Abraham over de almacht van Enlil. Vergeet niet dat dit Enlil verordend dat koningen volgens de overtuigingen van die tijd. Abraham argument dat het besluit van leven of dood, een ander kenmerk van Enlil volgens de opvattingen van de tijd, en krijgt een nieuwe dimensie. De toespeling op Sunrise afgekondigd door Enlil Wachtwoord completeert de semantische achtergrond van confrontatie, namelijk dat bij het ​​bepalen van de bewegingen van de sterren, Enlil bepaalt het lot van de mensen die hun bewegingen waren voorzitten. Enlil uiteindelijk commandant tegelijkertijd volledig bescherm goden. Zo vinden we de primitieve redenering van Abraham: het is Enlil, die de spreker van Abraham Koning van Ur, die weigert om de beschermende goden machteloos verzaken om de vrede te waarborgen, of slechts Enlil beslist leven of aangewezen van de dood en niet de afgoden. En, het is Enlil die volledig bestemd ultieme meester hun lot door het beheersen van deze sterren zij aanbidden, waardoor ze te sterven of om te leven volgens zijn onveranderlijke doel.

D-5. Mesopotamische goden vormen een hiërarchie, Abraham zou henotheïsme hebben geduwd in de richting van een vorm van monolatry:

"Inderdaad, we hebben Abraham die eerder op de rails. En we hadden een goede kennis. Toen hij vertelde zijn vader en zijn volk: "Wat zijn deze beelden waaraan u vastklampen '. Ze zeiden: 'We vonden dat onze vaderen deze aanbaden. " Hij zei: "Zeker, u bent geweest, u en uw vaderen, in de kennelijke fout." Ze zeiden: "Hebt gij ons de waarheid gebracht, of grap?". Hij zei: "Maar uw Heer is de Heer van hemel en aarde, en het is hij die ze gemaakt en ik ben een van degenen die blijkt En bij Allah ik ruserai zeker tegen je idolen na ..! u zult worden gegaan. "Hij zette de stukken uit elkaar [het beeld] het grootst is. Misschien zijn ze terug te keren naar het. Ze zei: "Wie heeft dit gedaan om onze goden Het is zeker een van de onrechtvaardigen?". (Sommige) zei: "We hoorden een jonge man over hen spreken. Hij is Abraham genaamd" Zij zeiden: "Brengt hem dan voor de ogen van de mensen die ze kunnen getuigen" (So) zeiden: "Is het u wie dit gedaan om onze goden, o Abraham?" Hij zei: "Dit is de meest die grote van hen hier, dat deed het. Vraag hen, als ze kunnen spreken. " Dan veranderen van zijn gedachten, zeiden ze tegen elkaar: "Het is jullie die de boosdoeners." Daarna keerden ze om en zei, Je weet dat ze niet spreken. "Hij zei:" Heb je dan aanbidden naast Allah, die kan worden in je niets nuttigs noch kwaad je ofwel . Fie op jou en wat je aanbidt naast Allah! Begrijp je het niet? "Ze zei:" Verbrandt hem en helpt uw goden, als je iets wilt (voor hen) doen "Wij zeiden:" O vuur, Abraham koelte worden "Ze zochten een list tegen hem, maar zij zijn degenen die we.. ging de grootste verliezers. "(21 / 51-70)

Sumerische pantheon van standbeelden, zoals gevonden in een Sumerische tempel dateert uit het derde millennium.

Het is heel karakteristiek, want hij kan zien zoals hierboven aangegeven, in Mesopotamië, de meest invloedrijke idolen waren, zoals wordt benadrukt in de Koran door de mond van Abraham de meest imposante in grootte. Dit verhoogt ook de kans op een authentieke souvenir bestendigd de wens van de generaties. Wetende dat het schrijven geschreven met de Israëlieten begonnen te IXe BC, mondelinge overdracht van deze verhalen moesten mondeling rond worden bestendigd dertig wijzen generaties. Deze verhalen vormen de basis van de belofte van het koninkrijk in Kanaän Beloofde Abraham, in overeenstemming met deze eigenschap van Enlil, meester van het lot, die de grenzen vaststelt, vernietigt of beschermt steden. Abraham vernietigen van idolen beschermende steden, lijkt te willen hun waardeloosheid en hulpeloosheid te laten zien.

D-6. Demon, hel, oordeel en opstanding:

D-6,1. Beschermende goden machteloos om oorlogen te stoppen:

Toen hij zei tegen zijn vader: "O mijn vader, waarom heb je aanbidt, wat niet hoort of ziet, en kunt u profiteren? Niets O mijn vader, ik kan kwam uit de wetenschap dat je niet hebt ontvangen, volg mij, dus ik zal u begeleiden op het rechte pad. O mijn vader, niet aanbidden de duivel, want de duivel gehoorzaamt de Genadevolle O mijn vader. Ik vrees dat een straf van de Barmhartige God raakt je, en je moet een vriend van zijn duivels. "Hij zei: '? O Abraham, zou je mijn goden minachting Als je niet stopt, zeker zou ik je achtervolgen met stenen, weg van mij voor een lange tijd ". "Vrede zij met u", zei Abraham. "Ik zal bidden tot mijn Heer om je te vergeven, want Hij heeft altijd Gracious. Ik scheiden me van u en wat je naast Allah aanroept, en roep mijn Heer. I ' hoop niet ongelukkig in mijn oproep aan mijn Heer. " Dus toen hij wendde zich van hen en wat zij naast Allah aanbeden, Wij gaven hem Izaäk en Jakob; en een ieder Wij maakten een profeet. (19,42-49) Dit verhaal lijkt de incescentes oorlogen en een usurpator demon betrekking hebben. Het lijkt mogelijk om glimp in deze uitwisseling van Abraham met zijn vader over idolen zeker niet in slaagt om oorlogen te stoppen en hun rol als beschermers van de steden, een angst in jonge Abraham een misleiding veroorzaakt door te rechtvaardigen destructieve vicieuze demon. Het onvermogen en hulpeloosheid standbeelden om de oorlogen te stoppen lijkt verband te houden met een uitdaging door Abraham Enlil door een vicieuze demon Nergal of het veroorzaken van vernietiging. Benadrukt wordt dat Nergal lijkt te verschijnen in de paleo-Babylonische geschriften op dat moment of van chaos en vernietiging. Wat geeft deze overgang koran duidelijk relevantie.

D-6.2. Aanbidden de goden zonder toestemming van

Enlil :. Zo toonden Wij Abraham het koninkrijk der hemelen en aarde, dat hij van degenen die geloven met overtuiging zou zijn Toen de nacht bedekt hem zag hij een ster en zei: "Dit is mijn Heer!" Maar toen zij onderging, zei hij: ". Ik hou niet van die set" Toen hij de maan zag, zei hij: "Dit is mijn Heer!" Maar toen zij onderging, zei hij: ". Tenzij mijn Heer mij leiden, zal ik zeker onder degenen die dwalen" Toen hij de zon zag, zei hij: "Dit is mijn Heer één is groter!" Toen de zon, zei hij: "O mijn volk, ik ben alles wat je associeert met Allah [Abraham. zei] "Ik draaide mijn gezicht naar Hem, Die de hemelen en de aarde; en ik ben niet van degenen die partners toeschrijven aan Hem. "Zijn volk ruzie met hem, maar hij zei:" Hebt u geschil met mij over Allah toen hij me heeft geleid? Ik ben niet bang dat je met Hem. Ik vrees dat wat mijn Heer wil. Mijn Heer omvat alle dingen in Zijn kennis. Herinnert u zich niet? En hoe moet ik vrees u associëren met Hem, dan heb je niet bang om te associëren met Allah waarvoor Hij heeft geen bewijs neergezonden voor u geweest? Ja, welke van de twee partijen meer recht op veiligheid heeft? . (Say) als gij weet Degenen die geloven en hebben niet de zuiverheid van hun geloof verstoord door quelqu'iniquité (vereniging), deze hebben de beveiliging; en ze zijn het rechte pad. "Dat is het argument dat Wij gaven Abraham tegen zijn volk. We verwekken wie Wij willen. Uw Heer is Alwijs, Alwetend. (6,79-83)

We hebben hierboven reeds sociaal-antropologische context in Mesopotamië betoogd aan de Oud-Babylonische periode gunstig is voor het ontstaan ​​van een archaïsche vorm van monolatry. De karakteristieke henotheïsme bestaande Aboriginal aanbidding in elke stad met een beschermende god pantheons onophoudelijke omwentelingen georkestreerd door Enlil, meester van het lot en de heer van de goden, en zoals die in deze passage uit de Koran: de ontdekking van de periodiciteit van bewegingen van hemellichamen die zijn gerangschikt volgens de Enlil, het bepalen van het lot van de mensen en steden ... Zo veel elementen die kunnen hebben geleid, zoals beschreven in de Koran, te twijfelen en ontkennen de verering van tutelary goden om alleen de één aanbidden wie is meester van het lot, en dat alles in de hemelen als op aarde.

D-6,3. De opbrengsten uit de dood tot leven:

En toen Abraham zei: "Heer! Toon me hoe U verhogen van de doden, "Allah zei:" Denk je nu niet denken? "" Als! Abraham zei; maar dat mijn hart kan worden op hun gemak. " "Dus neem, zegt Allah, vier vogels, temmen hen (en snijd ze) en op elke heuvel, zet het in dan noemen ze: zij zal tot u komen in haast. En weet, dat Allah is Almachtig, Alwijs. "(2.260) Dit vers noemt de opbrengsten uit de doden dan levenden. Wat ook het idee van een dag van het universele oordeel buitenlandse kunnen verschijnen om de XIX voor Christus in Mesopotamië, het geloof in de uit de hel na een uitspraak van zeven Anunnaki vordering zegt in het verhaal van de Innana Afdaling in de hel. Dit brengt het verhaal van de opstanding van Osiris, die volgens het Boek van de Doden, is de overtuiging van de opstanding van het lichaam. Een zekere gelijkenis tussen het boek uit de duisternis tot het licht in het oude Egypte en de rol zegt Abraham suggereert een zekere continuïteit mogelijk tussen deze verschillende opvattingen over de geschiedenis en de tijdlijn. Hij blijft in alle gevallen dat het geloof in de mogelijke opbrengsten uit de dood tot leven werd bevestigd op het moment dat in de regio verleend.





D-7. De beproeving is een bewezen praktijk voor deze tijd in Mesopotamië:

Zij zeiden: "Verbrandt hem en helpt uw goden, als je iets wilt (voor hen) doen." Wij zeiden: "O vuur, wees koelte en Abraham". Zij zochten een list tegen hem, maar zij zijn degenen die Wij gaven de grootste verliezers. (21 / 68-70)

Brandwerende in de Koran en de Talmoed genoemd is ook gebaseerd zoals die in de tijd en bestaat uit een beproeving. Inderdaad, degenen die worden beschuldigd zonder bewijs werden ervaren door verdrinking, de brandstapel of door het gooien ze uit een klif, en als ze het overleefd, ze dachten dat ze werden vrijgesproken. Dit verklaart ook dat na het proces, Abraham wordt beschreven als een geschenk aan zijn vader en rustig verlaten. Wat leek een tegenstrijdigheid (zoals is opgetreden het toneel van de staak, en wat deed de priesters leven toen Abraham kwam uit de brand?). Dit soort schijnbare tegenspraak is met het ophelderen van historische kritiek versterkt de relevantie van deze verhalen. De koran ondersteunt, zonder voorbehoud dat de inzet die was om te straffen Abraham zou uit (storm, zware regen?) Zorg ervoor dat het wordt gehouden gerechtvaardigd zijn. De verhouding van de beschermende functie van de lokale goden machteloos om steden te beschermen, die worden vernietigd door Abraham, die de beproeving van brand overleeft door de sterke hand van Enlil, de rechtvaardiging, ook toegetreden tot de rode draad van Abraham verhalen. Enlil was de enige ware God waardig wordt gebeden voor de bescherming ... D-7.1. De beproeving Babylonische tijd van Hammurabi (1792-1750 voor Christus):

"2. Een persoon die een last legt tegen een man, en de verdachte gaat naar de rivier en sprong in de rivier, waar de rivier uitmondt in de aanklager zal bezit van zijn huis te nemen. Maar als de rivier te bewijzen dat de verdachte is niet schuldig, en hij ontsnapt ongedeerd, terwijl degene die de lading gelegd te worden gezet dood, terwijl hij die in de rivier sprong neemt bezit van het huis dat toebehoorde aan zijn aanklager. 25. Toen brak er brand uit in een huis, en een van degenen die kwamen om blikken blussen over de eigendom van de eigenaar van het huis en eigent het wordt geworpen in hetzelfde vuur. 108. Wanneer een taverne verhuurder weigert om graan in brutogewicht in betaling van drank te accepteren, maar kost geld, en de prijs van de drank is minder dan die van het graan, wordt veroordeeld en gegooid in water. 129. Als de vrouw van een man wordt betrapt met een andere man, zal zowel gebonden en geworpen in het water, hoewel de man zijn vrouw en de koning zijn slaven kunnen vergeven. 132. Als een man beschuldigt de vrouw van een ander, en is verrast met een andere man, moet ze een duik in de rivier voor haar echtgenoot. 133. Als een man is een krijgsgevangenen, en dat houdt in zijn huis, maar zijn vrouw het huis uit en zijn geloof, en ging naar een ander huis: want deze vrouw niet heeft voldaan aan haar geloof, en ging naar een ander huis, het is gedoemd om te vallen en geworpen in het water. 143. Als ze niet onschuldig is, maar laat haar man, en de ruïnes van haar huis, het verwaarlozen van haar man, dan is de vrouw moet worden gegooid in het water. 155. Als een man belooft een dochter in het huwelijk met zijn zoon en zijn zoon verbruikt vereniging met haar, dan is de vader dan laag met het meisje en wordt ontdekt, zal hij worden gebonden en geworpen in het water. "

(Uittreksels uit de Code van Hammurabi vermelding van het gebruik van beproeving om te proberen een verdachte en de straf door brand of verdrinking ..)

D-7,2. Midrasj Genesis Rabba verhaal volgens 38.16:

Rabbi Hiya grand-zoon van rabbijn Ada Yaffo [zei], Terach was een afgodendienaar. Op een dag, ging hij naar buiten en beval Abraham om de verkoop [afgoden]. Als een man kwam om een standbeeld te kopen, vroeg hij: "Hoe oud ben je?" [De klant] antwoordde: "Vijftig" of "Zestig jaar." [Abraham] zei toen: "Het is zestig jaar oud, en hij wil een standbeeld van een dag te aanbidden." [De klant] schaamde zich en verliet. Een vrouw kwam eens met een mand van de bloem. Ze zei: "Hier is uw goden." Abraham nam een stok en sloeg alle afgoden, behalve de grootste, in wiens hand zette hij de stick. Zijn vader terug en vroeg wat er was gebeurd. [Abraham] zei: "Ik verhullen wat het was mijn vader een vrouw kwam met een mand met bloem en vroeg me om hen te geven aan deze goden." Toen ik aangeboden, God zei: "Me eerst!" Een ander: "Nee, ik eerst!" Dus, de grootste roos en brak alle anderen. [Zijn vader] zei: 'Je-je maakt plezier van mij Hoe kon iets? " [Abraham] zei: "Uw oren niet horen wat je mond zegt?" Terach nam [Abraham] in Nimrod:

• [Nimrod] zei: 'Laten wij aanbidden het vuur. "
• [Abraham] zei: "In dit geval, houdt het water, omdat het vuur gedoofd."
• [Nimrod] zei: 'Laten wij aanbidden het water. "
• [Abraham] zei: "In dit geval, liefde wolken, omdat ze dragen het water."
• [Nimrod] zei: 'Laten wij aanbidden de wolken. "
• [Abraham] zei: "In dit geval, de wind liefde, omdat verspreidt de wolken."
• [Nimrod] zei: 'Laten wij aanbidden de wind. "
• [Abraham] zei: "In dit geval, hou van de man, omdat de wind-bestendig."
• [Nimrod] zei: "Wat u zegt is absurd, ik alleen buigen voor de brand Ik zie je daar haast .. Moge de God voor wie gij helling komen en bespaart u."

Haran was er. Hij [wordt] gezegd, hoe dan ook, als Abraham doet, zal ik zeggen dat ik het eens met Abraham; Als Nimrod, die triomfeert, zal ik zeggen dat ik steunen Nimrod.

Nadat het werd geworpen Abraham in de oven, en dat hij ongedeerd, werd ondervraagd [Haran]: "Wie ben jij [bondgenoot]"? Hij zei: "Ik ben met Abraham." Ze namen hem, en wierpen hem in het vuur en brandde zijn darmen. Hij ging naar buiten en stierf voor zijn vader Terach. De betekenis van het vers, "Haran stierf voor zijn vader."

D-8. Sara, steriele aanbiedingen slaaf vrouw aan haar man:

In de Nuzi tabletten, in de geboorteplaats van Abraham, vele verhalen van onvruchtbare vrouwen vragen hun echtgenoten om hun kinderen op te voeden door hun dienstmeisjes worden gemeld. "In een huwelijkscontract ontdekt Nuzi vrouw Kelim-Ninu s 'gaat akkoord schriftelijk zijn knecht als vrouw te geven aan haar man Shennimma, voor het geval dat het zich zou blijken onvruchtbaar. Het verbindt verder de nakomelingen van een dergelijke unie niet om op te jagen "[9]. Dit versterkt de geloofwaardigheid van Sara's verhaal dat niet aan de geboorte ofwel geef, biedt haar bediende Hagar aan Abraham hem nageslacht te geven. Het verhaal van de geboorte van de kinderen van de oude Abraham versterkt het idee van de belofte van het land beloofd zijn nakomelingen. Die toetreedt tot de idee van God, dat het lot van de mensen, hun doel, hun continuïteit en het leven bepaalt.

De beroemde Code van Hammurabi vermeldt ook dat gebruik lijkt stabiel te zijn in de hele regio op het moment dat we geïnteresseerd zijn ...

"144. Als een man een vrouw en dat de vrouw geeft haar man een meid, en dat geeft hem kinderen, maar deze man wil naar een andere vrouw te nemen, dit zal hem niet toestaan, hij zal doen een tweede vrouw niet nemen. 145. Als een man een vrouw, en ze niet haar kinderen, en hij is van plan om een andere vrouw te nemen: als hij introduceert de tweede vrouw in zijn huis, deze tweede vrouw kan gelijkheid claimen met het eerste. 146. Als een man een vrouw en ze geeft deze man een meid en dat het hem de kinderen geeft, dan als deze dienstmaagd zal gelijkheid claimen met de vrouw. omdat ze gaf hem de kinderen haar meesteres kan niet verkopen tegen geld, maar het kan houden als een slaaf, tellen onder zijn dienaren 170. Als een vrouw geeft de zoon van een man, en haar meid ook droeg de zoon en de vader in zijn leven vertelde de kinderen van zijn knecht, "mijn zoon", en dat de rekening met die van zijn vrouw; als dan de vader sterft, dan is de zoon van de vrouw en de knecht zal de vaderlijke eigenschap gemeen te verdelen. Dit is de zoon van de vrouw om te delen en te kiezen. 171. Indien echter de vader in zijn leven niet vertellen de kinderen geboren zijn knecht, "mijn zoon" en als dan de vader sterft, dan is de zoon van de dienstmaagd niet hoeft te delen met de zoon van vrouw, maar de vrijheid van de meid en haar zoon zullen hun garantie zijn. De vrouw van de zoon heeft het recht om slaven te nemen voor de zoon van de bediende niet hebben; de vrouw zal haar bruidsschat, en het geschenk dat haar man zal worden gedaan om hem te nemen, en in het huis van haar man zal leven, zolang ze leeft ze zal dragen, zal dit huis niet worden verkocht tegen contanten. Al zal ze haar kinderen te laten behoren. "

(Uittreksels uit de Code van Hammurabi vermelding van de gave van zijn dienstmaagd aan haar man om haar een kind te geven.)

D-9. De naam van Abraham wordt getuigd in het gebied op dat moment:

Onder de duizenden tabletten en fragmenten geschreven in spijkerschrift tabletten gevonden in Ebla,

en gedateerd -2.500--2.250 Abraham lezen we het woord. Die versterkt de aannemelijkheid van het bestaan ​​van de patriarch in Mesopotamië aan de Oud-Babylonische periode.

Geschreven op de tijd te bevestigen dat de naam van Abraham [10] bestond in die tijd, dus in de Koran versie alle bestaande elementen compatibel zijn in de details met het archeologisch bewezen feiten en dat zowel chronologisch als geografisch. Dit leidt ons tot de conclusie dat de Koran Abraham geloofwaardig is, in tegenstelling tot de bijbelse Abraham [11].

D-10. De naam van God herkent alleen Abraham:
"Hij brak ze in stukken, met uitzondering van [het beeld] het grootst is. Misschien zijn ze terug te keren naar het." (21/58)

Blijkbaar, zoals hierboven reeds betoogd, of Enlil gedurende de Oud-Babylonische periode als de koning van de goden werd gehouden. Anu doorgifte naar een lagere status hers ten tijde van belang. Enlil is een Soemerische woord bestaat uit een (lucht) en Lil (adem), die de naam zal geven El (betekenis dieu.x Ilu.m in het Akkadisch) behoren tot de Kanaänieten en door de Bijbel. Het is opmerkelijk dat de naam van de Heer van de Oud-Babylonische Mesopotamische goden lijken te zijn bewaard gebleven, ondanks de semantische drift, omdat de naam "Allah" (الله) is gebaseerd op de zeugen El kenmerk van het monotheïsme. De functie van de demiurg, de absolute meester van Hemel en Aarde, evenals voor te zijn vereeuwigd voor meerdere millennia. Het voortbestaan ​​van Abraham, die de tutelary goden beschermende vuur straf getrotseerd hebben kunnen zijn exclusieve aanbidding te versterken onder zijn nageslacht, en vormen het element oprichter van de meest invloedrijke religies van de geschiedenis.

Enlil, de Heer besloten om te produceren wat nuttig is.

Enlil, de Heer wiens beslissingen zijn onveranderlijk,

gedacht aan de hemel te scheiden van de aarde.

Wanneer de hemel weg van de aarde was geweest.

Toen de aarde had afgescheiden van de hemel.

Als de naam van de man was vastgesteld,

Toen een werd uitgevoerd Heaven.

Toen Enki nam de aarde weg ...

Enlil maakte ontkiemen het zaad van het land van het land ... (Hymn aan Enlil, anonieme dichter Oud-Babylonische periode.)

E. Koran minimalistische thesis, een gemeenschappelijke voorouder van de Arabieren en Joden -1850 Abraham genoemd in Mesopotamië is een wetenschappelijke zekerheid

We hebben laten zien boven dat de naam van Abraham gegrond is zoals gebruikelijk in Mesopotamië tijde van de feiten, aan het begin van de IMEI. Aan de andere kant is het genetisch bepaald, meer dan 3000 jaar, elk van Abraham in Mesopotamië hielp de Israëlieten inwoners van de volkeren van genen en Arabieren in de regio. Dit is een bekend feit in de genetica met de naam genetische coalescentie. Van een strikte oogpunt van een gemeenschappelijke voorouder van de Israëlieten en Arabieren noemde Abraham, die in Ur woonde tot -1850 perfect bewijst opgericht. Wat we de minimalistische theorie kan noemen. Het bestaan ​​en de historiciteit van de gemeenschappelijke patriarch van Joden en Arabieren is uiteindelijk plausibel, in de Koran release. Als de naam van Abraham is gebaseerd als bestaande op dat moment, dat de scènes van zijn leven in de koran beschreven zijn waarschijnlijk op dit moment, de Koran verhaal is wetenschappelijk relevant. Consistentie geavanceerde achtergrond die ontstaat door ze onsamenhangende verschijnen verhalen van de patriarch in de hele koran in hun veronderstelde verband is een historisch-kritische weerlegbaar op basis van de mate van historiciteit. Dus hier hebben we een minimalistische proefschrift ondersteund, voorschotten op basis van in de genetica, archeologie en historische kritiek op onze kritische studie te voltooien.

Genetische verwantschap tussen Joden en Arabieren, volgens Michael Hammer.
Let op de genetische verwantschap van het Nabije Oosten Arabieren met de Joden worden voorgesteld door driehoeken.

Verspreiding van genen in het nageslacht aan de genade van de generaties.



De historische rayonement proto-monotheïstische geloof van de nakomelingen van Abraham lijkt te worden bevestigd, van Abraham, met Achnaton in Egypte waar Ya'qob har regeerde onder zijn nakomelingen, en met Zarathustra in Iran, waar de Israëlieten werden gedeporteerd onder Nebukadnezar II.

F. peroratio:

Het geheugen van een voorvader genaamd Abraham, die op dat moment in Ur woonde eindelijk verondersteld plausibel. De verhalen van zijn leven bewaard door de Koran en isrâliyyât de Kohaniem van Jathrib zijn perfect compatibel met historische en archeologische verleend. We hebben hier betoogd dat de anachronismen van de Bijbel zijn na de vlucht van de Levieten in het Arabisch schiereiland voor of tijdens de ballingschap in Babylonië. Zorg ervoor dat voyellisation en wetenschappelijke inmenging van de Bijbel hebben geleid tot een aandeel van anachronismen verraden een invloed van de Babylonische gemeenschap leeft en VES, en ook een aansluiting van de verhalen van Genesis met dezelfde Babylonische mythologie tijd. De studie van de manuscripten van de Dode Zee is inderdaad gebleken dat de Thora manuscripten dateren uit de IISS BC had nog niet systematisch het verdelen van de Schriften in woord, en in zeer verschillende manieren georganiseerd [12 ]. Terwijl de Koran versie van parabibliques verhalen een versie voorafgaand aan de verbanning van de Israëlieten in de tijd van Nebukadnezar II (605/662 vC) zou zijn, gezien het tijdstip waarop de Bijbel lijkt te zijn begonnen te worden teruggebracht tot het schrijven van [4] . Dus deze versie beïnvloed door originele midrashim verlenen archaïsmen om koran verhalen, nog later de beschikbare manuscripten van de Bijbel in zijn gehelleniseerde versie beïnvloed door de Babylonische mythologie en vastgehouden in de Massorah.

Hier is een link die praat over dit fenomeen van genetische vermenging lijnen:

http://tedlab.mit.edu/~dr/Papers/Rohde-MRCA-two.pdf

-------------------------------

[1] Door zoals archeologie, paleografie, etc. [2] D. Sidersry. - De oorsprong van legendes moslim in de Koran en in de levens van de profeten. ln-8 ° wijn + 161 pagina's. Parijs, Geuthner, 1933. [3] (Genesis 21: 32-34): "Zo maakten zij een verbond te Beersheba Daarna stond Abimelech met Pichol de commandant van zijn leger, en keerden ze terug naar het land van de Filistijnen. . hij plantte een bos in Beersheba, en riep daar op de naam van de HEER, de eeuwige God, de eeuwige God lange Abraham als vreemdeling in het land van de Filistijnen. ". [4] De Bijbel opgegraven: archeologie's nieuwe visie van het oude Israël en de oorsprong van ict heilige teksten, New York, Free Press, 2001. [5] Israel Finkelstein en Neil Asher Silberman, De Bijbel geopenbaard, Bayard en cultuur, 2002 [6] Mario Liverani, Schrift de uitvinding van de geschiedenis, Bayard, 2008, p.352, 356

[7] Bijvoorbeeld, na een argument van een aantal vrouwen van de Profeet en originele Safiyya Leviet, de profeet maakte de opmerking om het ze ze moeten herhalen: "Hoe zou je beter dan ik, omdat Mohammed is mijn man, mijn vader is Aaron en mijn oom is Mozes. ". ibn Sa at-Tabaqat, II, 108, VIII, 127; Abdilbarr ibn, al sti'âb ?, IV, 1872, al-Tirmidhi, Manaqib, 63.

[8] Henrich Graetz, Geschiedenis van de Joden, derde periode - DE RELEASE eerste keer - na de val Recollection Hoofdstuk XII - Joden Saudi - (tot 650). 382p Nabu Press ISBN-10: 1142321827; I SBN-13: 978-1142321826 (2 januari 2010)

[9] De Bijbel in lulière archeologie, de Schrift Unie, blz. 32. [10] Howard Fay, "Ebla: Pracht van een Onbekende Rijk," National Geographic Magazine, december 1978, p. 736; Bermant C. en M. Weitzman, Ebla: een openbaring in de archeologie, Times Books, 1979 Wiedenfeld en Nicolson, Groot-Brittannië, pp. 184.

[11] Dumper; Stanley, 2007, p.142. [12] Michael Wise, Martin Abegg Jr., Edward Cook, de Dode Zeerollen, Perrin, 2003, ISBN 978-2-262-02082-8 (vertaald uit het Engels door Fortunato Israël).