Saturday, 25 July 2015

VII. De Koran Decodeert

De Koran gedecodeerd

A. Inleiding:



De ontdekking van de Koran manuscripten in Sana'a heeft aangetoond dat het schrijven van de Koran gaat uiteindelijk terug naar de dagen van de vroege islamitische kaliefen, eigentijdse en intieme Mohammed. De hypothese van de progressieve schrijven van de Koran in twee eeuw werd daarom omgezet in een eigentijdse tekening van Mohammed.

De ontdekking van de Arabische manuscripten dateren uit de IES en IIES Hijri in sites zoals in Fustat, Sana'a of Cairo heeft bevestigd dat na de hervorming van het schrijven leidt tot onleesbare handschriften zonder diakritische tekens, de oude geschriften werden systematisch vernietigd, verbrand, begraven of in stukken te zetten en opgeslagen in afgesloten om te voorkomen dat vuil of vertrappen verzen met de namen van God of de profeet. Juridische manuscripten IIIrd inderdaad voorschrijven vernietigen religieuze manuscripten werd ontcijferen.




De ontdekking van sites zoals Cairo, Fustat of Sana'a Arabische manuscripten dateren uit de eerste Hijri eeuw keerde de scriptie schrijven van de Koran IIIrd op het moment van de Omajjaden. Boven staat van manuscript fragmenten gevonden in Sana'a voor de restauratie.




Manuscript van de Koran Hijazi aan de Universiteit van Birmingham gedateerd met koolstof-14 als datering tussen 570 en 632, met verzen van de soera's 18-20. aannemelijk de beroemde Codex Hafsa of persoonlijke handschrift van een Sahaba.


De analyse van 926 korans ontdekt in Sana'a, waaronder 56 Hijri dateren uit de IES is gebleken dat de structuur van de huidige consanantique koran stabiel omdat de oudste handschriften is gebleven, met uitzondering van kleine verschillen tussen de geschatte 30.000 verloren fragmenten Koran, te wijten aan fouten van de schrijvers of secundaire varianten, met duidelijk ontsnapte vernietiging marginale variaties in Uthman ibn Affan.

In termen van de stabiliteit van de versie voyellisée na verloop van tijd, maar het is moeilijker om om het te bevorderen. De redundante proza ​​op sommige duistere passages vuurvaste, resistent tegen de traditionele exegese en wekken diepe verschillen, lijkt de eenmalige verwijdering van bepaalde passages te reflecteren van hun oorspronkelijke ontwerp, waarschijnlijk als gevolg van semantische drift en evolutie van taal Arabisch tussen het moment van het schrijven van de Koran en de eerste reacties in hun versies nog niet beschikbaar nog niet bekend.

selectiecriteria De canonieke typen recitatie van de verzen op basis van: 1 / de betrouwbaarheid van de keten van geleerden die oraal opgeslagen masters discipelen tot de hervorming van het schrijven, 2. / compliance consanantique skelet Uthman ibn Affan Codex 3. / en riep Qoraïche taal, zijn niet voldoende om de praktische problemen te verwijderen aan de IIIrd Arabische versterken als identiek aan de Koran Arabische tijd van Mohammed. Sterker nog, het lijkt duidelijk dat de Arabische tijd van de Profeet bestond uit een bonte taalkundige familie of ontploft zonder homogene grammaticale structuur en wiens enige regel in gebruik was. Koran Arabisch is de bewaarplaats voor de vele oorspronkelijke voorwaarden van Syrisch, Hebreeuws en anderen. Koran-Arabisch was blijkbaar in een liturgische Arabische verrijkt niet alleen woorden Syrisch, Hebreeuws en anderen, maar ook gebruik gemaakt van erfelijke grammatica zusters of buren van die talen. Traditie zegt dat de andere herhaaldelijk op de moeilijkheid van de metgezellen van de profeet om de betekenis van bepaalde termen emrpuntés naar andere talen of dialecten te begrijpen binnen een andere mate van terminologische verfijning. Dit is niet zonder zorgen te maken over de naleving van de criteria van de Koran Arabisch Qoraïche in het idioom van de heiligverklaring recitaties, waarvan ten minste zou kunnen leiden tot de afgelegen ligging van het begrip van de betekenis onder bepaalde verzen.

Echter, een belangrijke ontdekking van Michel Cuypers heeft aangetoond dat de koran als het op dit moment bekend is en dat uiteindelijk lijkt soms onsamenhangend, zie gemonteerd enkele manier Pell mell, is alles gebonden stevig vermeld. Sterker nog, het lezen van de Koran op basis van de Semitische door Cuypers voorgestelde retoriek, vond dat niet alleen de 114 hoofdstukken van de Koran werden georganiseerd volgende thematische diepe intrinsieke symmetrie, maar dat de volgorde van Surahs zelfs gerespecteerd maakte meerdere symmetrieën semantische en thematische op vele niveaus. Echter, dit in feite betekent dat de Koran zoals we hebben het uiteindelijk zeer trouw aan de originele versie, op zijn minst als een geheel. Dit betekent echter niet genoeg beweren is volledig identiek aan de oorspronkelijke, althans voor de bovengenoemde duistere passages. Deze herlezing van de Koran volgens antisemitische retoriek aangetoond wetenschappelijke en overtuigend dat de Koran is eigenlijk heel trouw aan de originele versie met inbegrip van zijn afgerond en voyelleisée Versie: vooral omdat de exegeten en geleerden van de islamitische wereld helemaal niet bewust van deze miste structuur van de Koran. Op meer dan auant gedwongen voyellisation soera's uit de codex was medeklinker Uthman ook onbereikbaar uitsluitend op basis van consanantique skelet ontdaan van diakritische tekens, veel minder op een gemeenschap van tientallen miljoenen gelovigen hebben opgelegd een versie op grote schaal verspreid en het organiseren van hun religieuze leven voor twee eeuwen.


Een voorbeeld van een thematische structuur, de opening sura van Michel Cuypers:


- 1 In de naam van God, de Barmhartige, de Genadevolle.
= 2 lof zij God, Heer der werelden,
- 3 van de Barmhartige, de Genadevolle.
= 4 Master / Koning van de Dag des Oordeels [iD D-I N]
------------------------------------
+ 5 Je wij aanbidden
+ En Thee we vragen. (- ¤ n)
------------------------------------
- 6 G HANDLEIDING -we in de weg rechts
- 7 het pad van degenen die U hebt geschonken ('alayhim)
= Niet (ghayr) [die] uw woede hebben gemaakt ('alayhim)
= of (wa s at) van LOST [D -D bij ll ¤ N].


"Het centrum is hier parallellisme," u ", gevolgd door twee werkwoorden die tot dezelfde semantische gebied, dat van het gebed, aanbidding en God vragen zijn de twee basisvormen van het gebed.

Maar dit centrum, zoals in het algemeen het geval van de centra, scharniert tussen de twee eenheden verbindt: het eerste lid ("U, wij aanbidden") verwijst naar het bovenstaande, dat is een hele aanbidding van God in een aantal van zijn meest mooie namen, de tweede ("Jij, vragen wij") kondigt de volgende, dat is een verzoek om gebed, een oproep tot goddelijke hulp.
Deze vormen van symmetrie (parallellen chiasm, concentrism) vindt op verschillende niveaus van de tekst, die zorgvuldig moeten worden geanalyseerd na elkaar, beginnend met de lagere niveaus
  1. 1) leden, die zinnen zijn (verzen 1, 2, 3, 4, 5a en b, 6, 7a, b, c: er is dus niet altijd correspondentie tussen de retorische lid en nummering van de verzen );
  2. 2) segmenten omvatten een, twee of drie leden (= monostiques, coupletten, tristiques); alle segmenten van de Fatiha hebben twee leden (ze zijn "bimembres").
  3. 3) stukken tellen een, twee of drie segmenten (nooit meer). In Fātiha, de twee uitersten stukken hebben elk twee segmenten, de centrale stuk dat rekening doet. De symmetrie van de tekst is dus beter gerespecteerd, lijkt de voorkeur te overwegen, met de meerderheid van lezingen en commentatoren basmala als onderdeel van Fātiha, als het eerste lid van de eerste bimember segment.
  4. 4) de partijen een twee of drie stukken (nooit meer). De gehele Fātiha vormen slechts een deel van drie stukken. Enzovoorts, hogere niveaus die kunnen zich, in de meer dan drie eenheden.

De symmetrieën plek in de tekst door de samenstelling van de indices. Ze zijn vooral woorden of groepen woorden:
  1. hetzelfde: "God", tweemaal herhaald, als "de Barmhartige, de Barmhartige", "U", "de weg", "'Alay-hem."
  2. synoniemen "Heer" / "Master (King)." Beide ontkenningen aan het begin van de laatste twee leden: ghayr / wa La.
  3. antithetisch "gids" / "misplaatst"; "Degenen die Gij geschonken" / "die Uw toorn opgelopen."
  4. homoniemen of paronyms (= bijna homoniemen): er is niet, in Fātiha. Maar er zijn veel assonantie games in de koran, dat een retorische betekenis kan hebben, zoals hier, aan het einde van de twee eindstukken "(Dag van) Oordeels" (4) / "misleid" (7c), iD -DIN / D-Dallin (tandheelkundige verdubbelde zelfs rijm in). "De antisemitische retoriek in de koran"
  5. Deze retorische aanwijzingen weergegeven, zoals te zien in welbepaalde plaatsen:
  • hetzij aan het begin en eind van een tekstgedeelte te definiëren "gids ons" / "dwalen" zijn beide einden van het laatste stuk;
  • hetzij aan het begin van twee tekstuele eenheden verwant symmetrie: "u" het begin van de twee evenwijdige leden van het centrum; ghayr / wa vandaar in het begin van de twee parallelle leden van het laatste segment;
  • of het einde 'alay-hem aan het einde van de twee centrale orgaan van de chiasm derde stuk (7a en b); assonantie iD-DIN / aD-DāllĪN aan het einde van de twee eindstukken; elk van de uiteinden met drie stukken rijm in.
  • Hetzij aan het eind van een tekst en het begin van een volgende om een link tussen hen (wat bijbelgeleerden noemen "woorden-haken") te maken: "de weg" op het einde lid 6 en eerder Lid van 7a. [1] "



B. Analyse van kritische Historico verhalen van de aartsvaders:

Nu is het analyseren van de vraag van de naderende volgende Koran archeologie en historische kritiek. We zullen op een aantal punten die in de kritische studie van de Koran. In de daaropvolgende artikelen, zullen we het bestaan ​​van archaïsmen in de Koran over de bijbelse aartsvaders en fundamentele verhalen benadrukken en ondersteunen de Masoretische versie van de Bijbel bezat retoucheren en wetenschappelijke babylobnienne en Hellenistische invloeden na de lek Levieten clans in het Arabische Schiereiland; ervoor te zorgen dat de Kohaniem van Yathrib had een eerdere versie van de Thora in ballingschap in Babylonië.

Ondanks dat de Koran vele eeuwen werd geschreven na de oudste bijbelse manuscripten, blijkt bewaarder van fundamentele archaïsmen wordt verklaard door midrashim originele Cohanim van Yathrib tijdgenoten van Mohammed, isrâiliyyât in de islamitische literatuur benoemd [2]. We zullen omgaan met de kwestie van het ontcijferen van deze archaïsmen op het gebied van archeologie in onze kritische studie van de Koran en onze minimalistische proefschrift bloot op de historiciteit van Abraham in de volgende artikelen.


B-1. De koran versie van het verhaal van Adam:

De Koran stelt twee versies verward over de schepping van Adam. Eén beschreef de oprichting van de oprichters echtpaar uit reproductieve vloeistof (09:30) - (75: 36-38) - (76: 2) -etc, terwijl de andere versie beschrijft een creatie uit. klei aardewerk (03:26). Beide versies in drie overlappende passages die lijken te vallen naar de aarde door een wedergeboorte suggereren via haar nephesh (39: 6) - (23: 12-16). De Koran heeft dus twee verschillende versies collusionant over een zielsverhuizing Adam tijdens zijn val naar de aarde, zoals is te vinden in de gnostische en kabalistique Joodse literatuur. [3] Het is denkbaar dat een Guilgoulei haneshamot ( Hebr. גלגול הנשמות, litt. "cyclus van de zielen") wordt genomen als de aard van Adam's val uit het paradijs in de Koran.

"In Shaar Hagilgulim, verklaarde dat Adam had een universele ziel, neshamah Klalit, waarin alle aspecten van de schepping opgenomen; elk individu engel, elk dier, enz., gaf een deel van haar wezen aan Adam, zodat als een duimnagel creatie, het is aangesloten op zijn geheel, en ofwel verhogen of verlagen. Zijn ziel omvatte ook de zielen van de mensheid in een hogere eenheid. Dat is de reden waarom actie van haar kant een krachtig effect zou kunnen hebben. Nadat hij at van de boom der kennis van goed en kwaad, zijn ziel Fragmenta duizenden duizenden vonken die werd belichaamd in ieder mens die ooit is geboren en levend. De belangrijkste taak van deze zielen zijn vonken om tikkun Adam alleen moest volbrengen voeren. "(Kabbalah online bron v4, Gabri-el 10 februari, 2007)"




O mensheid! Vreest uw Heer, Die u van een enkele ziel en daaruit zijn echtgenote schiep en uit hen beiden heeft verspreid (op aarde) veel mannen en vrouwen. "(Kor. 4 : 1)




Surat Noah ook formeel ondersteunt een evolutionaire versie van spontane generatie; (71: 12-17) "Wat wil je niet hopen in de edelmoedigheid van de Heer, zodat u hebt getraind in fases? Heb je niet gezien hoe hij creëerde zeven hemelen Hoe hij? heeft de maan geplaatst als een licht en de zon als een licht? Doe het niet je groeien van de aarde, zoals planten. "




Noah soera van de Koran, expliciet een
evolutionaire en spontane ontstaan ​​van de mens. Het woord
تطور in fasen is juist dat gebruikte in het moderne Arabisch voor biologische evolutie.



B-2. De versie van Noach verhaal:


Bijbelse versie, zoals we al hebben gezegd, geleend details aan de Babylonische versie van de vloed. [4] De Koran geeft een veel archaïsche en eenvoudige versie. Dus de koran negeert begrippen Ark en de Zondvloed (heṭûl). Het gaat om een overstroming (Tufan) en een eenvoudige ambachtelijke (Fulk) - (. Safînah)

gemaakt van boomstammen en verpakking (54:12) De Koran niet de andere, noch het niveau van te vermelden overstroming, of het aantal geladen soorten, noch de duur van de overstroming. Tabari reeds een plaatselijke overstroming waarbij alleen de stam van Noach (10:73). [5] Bovendien, de Koran verschilt van de Bijbelse versie door wat hij noemt mondelinge behoud van de herinnering aan de zondvloed: "Om -du Déluge- een herinnering dat elke gelovige oor blik te maken. "(69:12) reduceren tot de status van een algemeen voorouderlijk geheugen. Ook de Koran verschilt van de joods-christelijke versie bekend, op een originele manier, en spreekt niet om alle soorten laden door september en wordt bevolen Noah om de dieren zwommen routing te accepteren raft niet paren van twee en niet gaan assembleren ze en breng ze naar de boot. Dus hij zal niet de dieren te zoeken, maar aanvaardt ze in paren (11:27). Dus, als het stijgende water, de drijvende vlot en Noah wordt gezegd dat een van haar kinderen te zien en vroeg haar te stijgen, maar een golf tussenbeide en verdrinking (11: 42-43). De verhalen van de oude Noach accepteren of reffusant show hosts op zijn boot.


vlot
Vloed van concepten (hetûl) en worden genegeerd Ark van de Koran, die een overstroming noemt (Tufan) en een gewone boot (Fulk) (safînah).



B-3. Een herinnering bewaard door de gelovigen oren:

De Koran hebben het verhaal van Noach als een universeel geheugen, bestendigd door trouwe oren. Wat ook beschreven als een hevige overstromingen, doet de Koran niet overspoelen een universele ramp. Echter, de overlevenden aangehaald als universele menselijke voorouders. Volgens de genetica, de meest recente gemeenschappelijke voorouder dateert van 142.000 voor Christus. Echter, dit correspondeert met het einde van de Riss ijsvorming en zou worden gekenmerkt door de onvermijdelijke overstromingen. Bovendien is de ontdekking Kreta gehouwen stenen weerspiegelt volle zee aantal mannen op dat moment. Op basis van deze objectieve gegevens blijkt dat onder de menselijke populatie vanaf het moment van coalescentie overeenkomt met het eindpunt de Riss ijstijd, althans sommigen overstroming getuigen geweest, wat die moest gebruiken navigatie betekent dat ze hadden. Dit betekent echter dat de huidige mannen onvermijdelijk afdalen van een groep mannen die een overstroming overleefd door middel van navigatie zijn er ongeveer 130.000 jaar. Omdat-naar genetica, alle mensen die bestonden vóór het tweede millennium voor Christus zijn de voorouders van alle moderne mens, tenzij hun geslachten uitgestorven zijn. Zo is het wiskundig verkregen mensheid een gemeenschappelijke voorouder ten tijde van genetische coalescentie tussen alle mensen, die leefde en overleefde een overstroming door navigatie. Dit is een minimalistische verhaal van Noach's thesis.






De globale menselijke bevolking zeer laag bleef tot de uitvinding van het schrift. Zo kosmogonieën en mythen door schriftelijk vastgelegd toont een originele gemeenschappelijke oorsprong.




Boven zien we de wereldwijde stijging van de temperatuur komt overeen met de Riss glaciaal tot 135.000 voor Christus. Dateren meest recente gemeenschappelijke voorouder.


De universaliteit van een dergelijke narratieve werd geïdentificeerd op ieder continent, met endemische variaties die kunnen worden herkend als een authentieke souvenir. Het blijkt dat de universaliteit van het verhaal drécites overlevenden van een grote vloed verklaring op elk continent, lijkt terug te gaan naar een waar gebeurd verhaal in het verleden door een inheemse groep en tussen 140,000 BC - 2000 BCBC en bestendigd om onze tijd. Wetende dat elke man en vrouw terug te gaan meer dan tweeduizend jaar voor Christus is een gemeenschappelijke voorouder van alle huidige mensheid volgens populatiegenetica.



B-4. De bouillissant oven:

(Cor 11.40.): "إذا جاء أمرنا حتى وفار التنور قلنا احمل فيها foto Vanaf كل زوجين اثنين وأهلك إلا foto Vanaf سبق alayhi القول ومن آمن وما آمن معه إلا قليل"

De hypothese van een herinnering die teruggaat tot de ramp Tobba (73.000 ± 4000 jaar BP) lijkt plausibel of ouder. Het geheugen van een zeer gewelddadige uitbarsting lijkt te worden voorgesteld in de koran versie van het verhaal.



Boven de grot python Botswana dat is de oudste geïdentificeerde geattesteerd religieus ritueel van de mensheid, die teruggaat tot 70.000 jaar BP.



B-5 De Koran, een bron van informatie

prémassorétiques:. In de daaropvolgende artikelen, zullen we zien dat de Koran bevat archaïsmen reflecterende endemische lessen Cohanim van Yathrib en confronteren archeologie

We zullen dat zien en archeologie staat kritisch-historische verhalen ongekende confrontatie met de verworvenheden van de Koran weerlegbare en ondersteunt de Koran houdt eerdere rekeningen in ballingschap in Babylon. Voor nu, laten we pauze naar de verhalen van Adam en Noach.


--------------------------------- -
[1] Strh 20 (15.06.2005) Michel C UYPERS IDEO (Dominicaanse Instituut voor Oosterse Studies), Cairo antisemitische retoriek in de Koran. Soera 1, al-F op tih heeft, en soera 96, al-'Alaq.

[2] David Sidersky, De oorsprong van de islamitische legenden in de Koran en in het leven van profeten, Geuthner, Parijs, 1933. [3 ] Sha'a Ha'Gilgulim. [4] Epic Giglgamesh. [5] Tabari, Tarih.

No comments:

Post a Comment